به گزارش بیمه نیوز، محسن رضایی در سومین نشست پارلمان تولید در اندیشکده اقتصاد ایران، با تشریح وضعیت مالی سازمان تأمین اجتماعی و ارتباط آن با بازار کار، گفت: اگرچه درآمد حاصل از وصول حق بیمه در ماه‌های اخیر بهبود یافته و به حدود ۱۵۰ هزار میلیارد تومان در ماه رسیده است، هزینه‌های سازمان همچنان از درآمدهای آن بیشتر است و کسری ماهانه قابل‌توجهی ایجاد می‌کند.

وی توضیح داد که سازمان تأمین اجتماعی علاوه بر پرداخت مستمری بازنشستگان، هزینه‌های درمان، اداره مراکز درمانی و سرمایه‌گذاری را نیز بر عهده دارد. به همین دلیل، مدیریت منابع و ایجاد ذخایر کافی برای ایفای تعهدات آینده از اهمیت بالایی برخوردار است.

کاهش نسبت پشتیبانی تأمین اجتماعی به حدود چهار نفر

رئیس تأمین اجتماعی غرب تهران با اشاره به کاهش نسبت پشتیبانی این سازمان اظهار کرد: این شاخص که تعداد بیمه‌پردازان را به ازای هر مستمری‌بگیر نشان می‌دهد، از حدود ۲۵ نفر در گذشته به حدود ۳.۷ تا چهار نفر رسیده است.

به گفته رضایی، کاهش این نسبت فشار بیشتری بر منابع مالی سازمان وارد می‌کند. صندوق‌های بازنشستگی باید بخشی از منابع حاصل از حق بیمه را برای تأمین تعهدات آتی سرمایه‌گذاری کنند؛ با این حال، به اعتقاد وی، ذخایر موردنیاز در طول دهه‌های گذشته به میزان کافی شکل نگرفته یا از ظرفیت‌های سرمایه‌گذاری به‌طور مطلوب استفاده نشده است.

وی همچنین با اشاره به فعالیت حدود ۱۸ صندوق بازنشستگی در کشور، تأکید کرد که این صندوق‌ها از نظر منابع مالی، مقررات بازنشستگی و میزان حمایت دستگاه‌های متبوع شرایط یکسانی ندارند و ارزیابی وضعیت آنها باید با توجه به ساختار هر صندوق انجام شود.

سهم هزینه‌های بیمه‌ای در اشتغال و تولید

رضایی با اشاره به ارتباط میان هزینه نیروی کار و تقاضای استخدام گفت: هزینه‌های تأمین اجتماعی در کنار سایر عوامل اقتصادی می‌تواند بر تصمیم کارفرمایان برای جذب نیروی انسانی تأثیر بگذارد.

وی سهم حق بیمه را شامل ۲۰ درصد دستمزد برای کارفرما، هفت درصد برای بیمه‌شده و سه درصد برای دولت عنوان کرد و افزود: بررسی اثر این هزینه‌ها بر بازار کار باید با در نظر گرفتن سایر عوامل مؤثر بر عرضه و تقاضای نیروی کار انجام شود.

رئیس تأمین اجتماعی غرب تهران همچنین به دو دیدگاه درباره نقش این سازمان در فضای کسب‌وکار اشاره کرد. بر اساس دیدگاه نخست، هزینه‌های بیمه‌ای و مقررات مرتبط می‌تواند هزینه تولید را افزایش دهد و بر سرمایه‌گذاری و اشتغال اثر بگذارد؛ در مقابل، دیدگاه دیگر بر نقش حمایتی و اجتماعی تأمین اجتماعی و کارکردهای آن در حمایت از نیروی کار تأکید دارد.

سهم کمتر از یک‌درصدی هزینه تأمین اجتماعی در صنعت

رضایی با استناد به داده‌های مرکز آمار ایران درباره کارگاه‌های صنعتی اظهار کرد: بر اساس اطلاعات منتشرشده در سال‌های گذشته، سهم هزینه‌های تأمین اجتماعی از مجموع هزینه‌های تولید در بخش صنعت کمتر از یک درصد بوده است.

وی افزود: سهم این هزینه‌ها در ۲۸ زیرمجموعه بخش صنعت و معدن یکسان نیست و در برخی رشته‌های صنعتی میزان بالاتری دارد. همچنین نمی‌توان این آمار را به بخش‌های کشاورزی و خدمات تعمیم داد؛ زیرا ساختار هزینه‌های تولید در این بخش‌ها متفاوت است.

به گفته وی، برای ارزیابی دقیق تأثیر هزینه‌های بیمه‌ای بر تولید و اشتغال، باید سهم واقعی این هزینه‌ها در کنار سایر عوامل اقتصادی بررسی شود.

ضرورت بررسی جامع رابطه تأمین اجتماعی و اشتغال

رئیس تأمین اجتماعی غرب تهران تأکید کرد که هزینه‌های بیمه‌ای می‌تواند یکی از عوامل مؤثر بر تصمیم کارفرمایان باشد، اما به‌تنهایی برای نتیجه‌گیری درباره آثار تأمین اجتماعی بر اشتغال کافی نیست.

بر این اساس، ارزیابی رابطه میان حق بیمه، هزینه تولید و ایجاد فرصت‌های شغلی مستلزم بررسی هم‌زمان هزینه‌های بنگاه‌ها، شرایط بازار کار و آثار اقتصادی و اجتماعی خدمات تأمین اجتماعی است.